header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto
 
Senioren

Een portie “geen zin”? Hou op, kies voor ONWEERSTAANBAARHEID.

13-11-2011 Heren Overgangsklasse F: Victoria-HIC 2-0.

Hoe kan het verdomme toch gebeuren dat een team dat soms zó goed hockeyt –HIC- het op andere momenten zó laat afweten?

Terwijl de Koninklijke Nederlandse Hockey Bond zich op de borst klopt van de trots op de uitvinding van een promotiepoule in de Overgangsklasse, moeten zij zich daar in Bunnik diep schamen over hun verwijzing met veel dédain en niet mis te verstane duidelijkheid naar alle anderen als de teams in de twee degradatiepoules. Hoe mis, hoe zuur, hoe vervelend.

Een week na de uitschakeling voor de kampioens- en promotiepoule is het verrekte moeilijk om warm te lopen voor die trieste ‘degradatiepoule’.

Minder dan ooit gaat het nu over de ABC individuele kwaliteiten en kwaliteitsverschillen. Gezamenlijke mentale kracht, esprit de corps, teamgeest, het plezier om samen goed te zijn… AAN STAAN dáár gaat het nu om.

Mooi is bij lange na niet het belangrijkste, INTENSITEIT en ONWEERSTAANBAARHEID… dáár gaat het om. En dat vraagt nogal wat. Om te beginnen: een helder en ‘heilig’ doel. Persoonlijk stel ik voor: kampioen van deze poule, maar zeker top drie. Vervolgens een enorme verbetenheid in alle linies, te beginnen in de voorhoede. Dichter tegen je tegenstanders aan veel en veel fanater storen. Geen ‘laissez passer, laissez aller’ meer, maar bovenop die tegenstanders en ze pijn doen. Bam, bam, bam, BAMMM. Minder solistische arbeid, maar veel dichter bij elkaar spelen in een flitsende ‘passing game’. Dichter bij elkaar in driehoeken spelende linies en het hockeyen MET inschakeling van je middenveld. Vriendschap en voor elkaar door het vuur gaan. Vechten tot je er bij neervalt. Onherroepelijke en onvoorwaardelijke steun voor elkaar. Elkaar waardering tonen voor waardevol spel.

Hartstikke leuk om Floris van Son eindelijk op het veld te zien. Dat belooft nog wat, zag ik. Jammer dat Siebe Hannema zich de dag voor de wedstrijd met voetballen blesseerde. Suf, zo’n gebroken vinger Caspar en Erik, een spiertje in je lies dat je even in de steek laat, Julian.

We zijn dus weer opnieuw begonnen. Ronde twee, eerste wedstrijd gespeeld en een verdiende en duidelijke eerste nederlaag.

We kunnen nog veel winnen, amigos. Zullen we…?

Love. Rob