header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto header foto
 
Senioren

HIC DAMES 1 IN AFRIKA

14-3-2010

Op 4 februari was het dan zover. We verlieten ons koude platte kikkerlandje voor de andere kant van de wereld waar het zonnetje zou schijnen. En dat was zeker niet mis, met de Afrikaanse zon valt niet te spotten en onze bleke huidjes waren de eerste dag al dieprood, behalve FRIDA DIE WAS AL HEEL ERG BRUIN. De eerste dag hebben we voornamelijk in de bus gezeten naar Mosselbaai. Onderweg hebben we wel nog genoten van een heerlijke wijntasting in de buurt van Stellenbosch, ook wel het Wassenaar van Zuid Afrika. Toen we eindelijk aankwamen in Mosselbaai was het al laat dus gingen we snel onder zeil om de volgende dag weer vroeg paraat te staan. We moesten namelijk erg vroeg klaar staan want we gingen op SAFARI!!!! We hebben geplast tussen de giraffen en zelfs olifantjes gevoerd, als dat geen geslaagde gamedrive is weten wij het ook niet meer. Later die middag moesten we natuurlijk naar het strand om te TANNEN, zonder een lekker gebronsd kleurtje konden we natuurlijk niet thuiskomen. Na het tannen was het dan tijd voor het echte werk, een strandloop en een potje rugby om in de sportsferen te komen. Ondanks dat we er niet heel veel van bakte was het een geslaagde middag geweest.

 De volgende dag (zondag) was het tijd om terug te gaan naar Kaapstad. Onderweg zijn we gestopt bij de township, ander woord voor een soort getto, Langa waar we een rondleiding kregen door de straten en zelfs bij mensen binnen konden kijken. Het was een mooie maar wel gekke ervaring. Heel bijzonder natuurlijk om te zien hoe ze daar leven maar op een of andere manier voelde het wel een beetje als aapjes kijken.
Omdat we maar 10 dagen de tijd hebben om alles hier te bekijken en natuurlijk te hockeyen gaan we gelijk door naar AJAZ CAPETOWN, de plaatselijke voetbalclub. Grappig om te zien dat ze in exact hetzelfde tenue spelen als ‘ons’ Ajax. Hoewel ze met 0-1 hadden verloren en het een niveau van lik-mijn-vessie was, toch een superleuke ervaring om in zo’n levend stadion te zitten.

Het weekend is over en het is nu dan toch echt tijd om de scheendekkers aan te doen en het bitje in het bekkie te schuiven om het veld op te gaan. We trainen bij een vlakbij gelegen sportcomplex en het waterveldje lag er heerlijk bij. Het drinkwater was niet aan te slepen maar ondanks de dorst was het een boven verwachting goede training. Die middag verzorgden we een clinic voor de kinderen van de Amy Biehl foundation. Dit is een foundation die middagvullende programma’s verzorgt voor kindjes uit de townships. De kinderen waren ontzettend enthousiast over het hockeyen, over ons en over de meegebrachte hockeyspullen. Heel erg leuk om op deze manier iets te doen voor deze kinderen. Die avond hebben we al onze eerste Zuid Afrikaanse hockeywedstrijd. We spelen tegen Central en met een eindstrand van 10-1 mogen we zeker tevreden zijn. Al onze spitsen hebben gescoord en de meeste middenvelders deden er nog een schepje bovenop.

Op dinsdag begint de dag wederom met training. Aangezien de spiertjes een beetje gespannen zijn gaan we na de training naar het zwembad om even te ontspannen, en natuurlijk om te TANNEN. Die middag krijgen we een rondleiding door een aantal scholen in de townships verzorgd door de mensen van Amy Biehl. In de meeste klassen treden er kinderen voor ons op. De dansende meisjes lijken wel van elastiek en daar kan ons eigen dansmarietje Jo nog een puntje aan zuigen! ’s Avonds hebben we weer een wedstrijd. Dit keer spelen we tegen Maties, het universiteitsteam van de universiteit van Stellenbosch. Ze waren helaas nog een maatje te groot voor ons maar we hebben een goede pot gespeeld en weer wat geleerd vandaag.

De volgende dag gaat ‘helaas’ de training niet door. Het regent dat het giet en eigelijk vinden we dat helemaal niet zo erg. Op de meeste hamstrings kunnen we gitaar spelen dus eventjes rust is misschien wel even goed. ’s Middags als het opklaart gaan we naar de Tafelberg, de grote trots van Kaapstad. Het uitzicht is, als de wolken even wegtrekken, adembenemend. Omdat er op de helft van de reis naar schatting al 10.000 foto’s zijn gemaakt is HIC next topmodel in het leven geroepen met onze eigen Tyra Gilles Banks en natuurlijk GILLESMAIl. Foto’s te zien in de Vogue van volgend maand.
Die middag wordt er gesurfd op Muizenberg, op dit strand zijn al meerdere malen haaien gesignaleerd dus alleen de diehards gaan het water in. Spat overwint haar angsten en duikt er ook in. Hans, die van te voren van de toren blies over zijn surfkunsten, hebben we helaas geen een keer staand gesignaleerd. De surfdebutanten, ploni, lisanne en Frida zijn echt ware natuurtalenten en gingen hans makkelijk voorbij terwijl de threesixtys niet van de lucht waren.
Het avondprogramma was verzorgd door de ouders van Ploni die ons hebben laten genieten van een typisch Afrikaans maaltje. Mama Africa was een ervaring opzich met heerlijk eten en swingende livemuziek. Dankjewel familie Witteveen!

De volgende dag gaan we opweg naar Kaap de goede hoop, het meest zuidwestelijke puntje van het Afrikaanse continent. Daarna gaan we naar boulders beach, een strand dat bezaaid is met Pinguins. Daarna gaan we onze favoriete Afrikaanse bezigheid uitvoeren, TANNEN! Dit keer op het strand. ’S Avonds hebben we weer een wedstrijd. We spelen tegen summerset west en winnen de wedstrijd vrij gemakkelijk met 6-0, hou dit vast!

De volgende dag stond volledig in het teken van hockey, ojah daar voor zijn we hier. De dag begon met een productieve training. Vervolgens was het clinic 2 voor de kinderen van de Amy Biehl foundation. We speelde zelf hockeyspelletjes tegen de kids die ons met gemak versloegen. Na de clinic kregen we een speech van de baas van Amy Biehl en spraken beide partijen hun waardering uit over de samenwerking. ’s Avonds hadden we onze laatste wedstrijd tegen een club in Kaapstad. We wonnen de partij met 4-1 en onze Sofie werd women of the match. Dit hield uiteindelijk in dat ze ten overstaan van het hele clubhuis een atje moest trekken, maar dat ging onze Brabantse gemakkelijk af, het was officieel al carnaval.

Die avond was het dan zover, WE GINGEN UIT! Op naar Longstreet, de Leidsedwars van Kaapstad. We belandden in de Zula. Deze geweldige tent heeft alles wat je nodig hebt op een uitgaansavond. Lekker drankje, lekker dansje en leuke mannen bij de vleet. Een aantal van ons, ik zal geen namen noemen, hebben het er dan ook flink van genomen, toch Aerts en Lies? Het citaat van de avond: Sjeffff, ik wil terug, ik ben VERLIEFDDD! Helaas moesten we haar teleurstellen en kon ze niet terug naar haar net veroverde liefje. In de taxi naar huis hebben we gezongen gedanst en alle inzittenden zijn besprenkeld met ploni’s gejatte zoutvaatje.

Dit is alles wat ik vermeld over deze avond wanttttt : WHAT HAPPENS IN AFRICA, STAYS IN AFRICA.

De laatste dag was aangebroken en dit was tevens onze vrije dag. Onze waaghalzen Sofie, Kiki en Ploni gingen haaienduiken, maar kunnen dit helaas niet meer navertellen, RIP teammates.
De meeste meisjes gingen naar Robbeneiland. Het eiland waar nelson mandela gevangen heeft gezeten en ex-gevangenen de rondleidingen geven. Maud en Lies hielden hun eer hoog door even flink te barfen op de boot onderweg hier naar toe.
Aerts, Hannah en Frida gingen hun grootste hobbies beoefenen, shoppen en TANNEN. Helaas was Aerts te brak om normaal te kunnen functioneren. Gilles ging lekker bodyboarden en Guy ging op het strand een intelligent boek lezen, intellectualiteit kent geen tijd. ’s Avonds hebben we ons laatste avondmaal gevierd bij het Africa cafe, een prachtig restaurant waar we hapjes van uit het hele continent voorgeschoteld kregen. Nadat we hele muurschilderingen op ons gezicht kregen was het dan echt tijd om naar Het vliegveld te gaan. Helaas moesten we in verband met overgewicht Paul en onze flessen wijn in Afrika achterlaten.

Verschrikkelijk was het om aan te komen in Amsterdam. Hoewel we met enthousiasme werden onthaald door onze familie en geliefden was het min 100 en wilde we terug naar de olifantjes en onze nieuwe Afrikaanse liefjes.

We willen iedereen die heeft bijgedragen aan het mogelijk maken van deze geweldige reis enorm bedanken!

Heel veel groetjes van Dames 1.